پرسش
بنده طی مدتی است که به یک حالت روحی مبتلا شده ام که بسیار عطش به من دست می دهد ولی نمی توانم سیر بشوم و هر موقع که گناهی مرتکب می شوم به عطش من افزوده می شود و این امر از زمانی شروع شده که من در جلسات اخلاق شرکت می کنم و همچنین تصمیم به تحصیل در حوزه علمیه گرفتم بسیار تلاش می کنم که از گناه بدور باشم و تا کمی از این حالت آرامش پیدا کنم ولی اراده من نسبت به آن کم است و این باعث شده که از خودم نیز بدم بیاید و وقتی که حس کنم این گناه من در محضر باریتعالی انجام شده و همچنین اعمال ما در محضر بقیة الله مشاهده می شوم بسیار احساس خاری و درماندگی و حتی بن بست می کنم. همیشه به این فکر هستم و از زندگی روزمره بدور افتاده ام لطفا مرا راهنمایی کنید.
پاسخ
آیت الله سید علی حسینی میلانی مدظله
بسمه تعالی
السلام علیکم
قرآن بسیار تلاوت کنید و هرگز خسته نشوید. و فعلاً از حضور درس اخلاق کم کنید، و ساعت های فراغت را با مطالعه کتب مفید متنوع پر کنید، و فشار به روان خود نیاورید و مسافرت هم مفید است.