در شدائد و غیر آن، دعا و تضرع بهتر است یا سکوت و رضا و شکر؟ اگر حتی خواستن تغییر و تبدیل سختی ها مطلوب و افضل است، پس جای دعا کجاست؟ و در این صورت چرا انبیاء در شدائد دعا می کردند؟

پرسش
در روایت آمده که: «عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ: أَوْحَى اَللَّهُ تَعَالَى إِلَى دَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ أَنَّ خَلاَدَةَ بِنْتَ أَوْسٍ بَشِّرْهَا بِالْجَنَّةِ وَ أَعْلِمْهَا أَنَّهَا قَرِينَتُكَ فِي اَلْجَنَّةِ فَانْطَلَقَ إِلَيْهَا فَقَرَعَ اَلْبَابَ عَلَيْهَا فَخَرَجَتْ وَ قَالَتْ هَلْ نَزَلَ فِيَّ شَيْءٌ قَالَ نَعَمْ قَالَتْ وَ مَا هُوَ قَالَ إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى أَوْحَى إِلَيَّ وَ أَخْبَرَنِي أَنَّكِ قَرِينَتِي فِي اَلْجَنَّةِ وَ أَنْ أُبَشِّرَكِ بِالْجَنَّةِ قَالَتْ أَ وَ يَكُونُ اِسْمٌ وَافَقَ اِسْمِي قَالَ إِنَّكِ لَأَنْتِ هِيَ قَالَتْ يَا نَبِيَّ اَللَّهِ مَا أُكَذِّبُكَ وَ لاَ وَ اَللَّهِ مَا أَعْرِفُ مِنْ نَفْسِي مَا وَصَفْتَنِي بِهِ قَالَ دَاوُدُ أَخْبِرِينِي عَنْ ضَمِيرَكِ وَ سَرِيرَتِكِ مَا هُوَ قَالَتْ أَمَّا هَذَا فَسَأُخْبِرُكَ بِهِ أُخْبِرُكَ أَنَّهُ لَمْ يُصِبْنِي وَجَعٌ قَطُّ نَزَلَ بِي كَائِناً مَا كَانَ وَ لاَ نَزَلَ بِي ضُرٌّ وَ حَاجَةٌ وَ جُوعٌ كَائِناً مَا كَانَ إِلاَّ صَبَرْتُ عَلَيْهِ وَ لَمْ أَسْأَلِ اَللَّهَ كَشْفَهُ عَنِّي حَتَّى يُحَوِّلَهُ اَللَّهُ عَنِّي إِلَى اَلْعَافِيَةِ وَ اَلسَّعَةِ وَ لَمْ أَطْلُبْ بَدَلاً وَ شَكَرْتُ اَللَّهَ عَلَيْهَا وَ حَمِدْتُهُ فَقَالَ دَاوُدُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَبِهَذَا بَلَغْتِ مَا بَلَغْتِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ هَذَا دِينُ اَللَّهِ اَلَّذِي اِرْتَضَاهُ لِلصَّالِحِينَ» حال سوال این است که در شدائد و غیر آن، دعا و تضرع بهتر است یا سکوت و رضا و شکر؟ اگر حتی خواستن تغییر و تبدیل سختی ها مطلوب و افضل است، پس جای دعا کجاست؟ و در این صورت چرا انبیاء در شدائد دعا می کردند؟ و حضرت موسی علیه السلام که فرمودند «ربّ إنی لما أنزلت الیّ من خیر فقیر»؟
پاسخ
آیت الله سید علی حسینی میلانی مدظله
بسمه تعالی
السلام علیکم
خود دعا موضوعیت دارد