جستجو
صفحه اصلی آیت الله سید علی حسینی میلانی (مد ظله)کتب و تألیفات آیت الله سید علی حسینی میلانی (مد ظله)کتاب‌های فارسی آیت الله سید علی حسینی میلانی (مد ظله) جواهر الکلام فی معرفة الإمامة والإمام ـ جلد سوّم

اندازه فونت فهرست پرینت صفحه
دیگر عناوین فصل:
آیه مباهله
روايات ابن كثير
ابن كثير در تفسير خود در اين باره مى نويسد:
وقال أبوبكر بن مردويه: حدّثنا سليمان بن أحمد، حدّثنا أحمد بن داود المكّي، حدّثنا بشر بن مهران، حدّثنا محمّد بن دينار، عن داود بن أبي هند،عن الشعبي عن جابر، قال:... فغدا رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلّم فأخذ بيد عليٍّ وفاطمة والحسن والحسين... قال جابر: «وفيهم نزلت (نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَكُمْ)...» .
وهكذا رواه الحاكم في مستدركه... ثمّ قال: صحيح على شرط مسلم ولم يخرجاه هكذا.
قالا: وقد رواه أبو داود الطيالسي، عن شعبة، عن المغيرة، عن الشعبي، مرسَلا. وهذا أصحّ.
وقد روي عن ابن عبّاس والبراء نحو ذلك;1
ابوبكر بن مردويه، از سليمان بن احمد، از احمد بن داوود مكّى، از بشر بن مهران، از محمّد بن دينار، از داوود بن ابى هند، از شعبى، از جابر نقل مى كند كه گفت: ... رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم سحرگاهان آن گاه كه دست على، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام را گرفته بود، آمد. جابر گويد: «آيه مباهله درباره ايشان نازل شده است كه... ».
حاكم در مستدرك نيز اين چنين روايت مى كند... آنگاه مى گويد: اين حديث با توجه به شرط مسلم صحيح است، اما آن را به اين صورت نقل نكرده است.
مى گويند: ابوداوود طيالسى، از شعبه، از مغيره، از شعبى به صورت مرسل آن را روايت كرده، در حالى كه اين روايت صحيح تر است.
از ابن عباس و براء نيز به همين ترتيب روايت شده است.
همو در تاريخش حديث بخارى را ناقص نقل كرده، آن گاه داستان مباهله را به نقل از بيهقى و وى نيز به نقل از حاكم و او نيز به سندش از سلمة بن عبديسوع، از پدرش، از جدش روايت مى كند و در آن نامى از على عليه السلام به ميان نياورده است!2
ملا على قارى نيز در شرح حديث مباهله مى نويسد:
عن سعد بن أبي وقّاص، قال: لمّا نزلت هذه الآية ـ أي المسمّاة بآية المباهلة ـ (نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَكُمْ) أوّلها (فَمَنْ حَاجَّكَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَكُمْ وَنِساءَنا وَنِساءَكُمْ وَأَنْفُسَنا وَأَنْفُسَكُمْ)، دعا رسول الله صلّى الله عليه وآله وسلّم عليّاً: فنزلّه منزلة نفسه لِما بينهما من القرابة والأخوّة، وفاطمة، أي لأنّها أخصّ النساء من أقاربه، وحسناً وحسيناً; فنزلّهما منزلة ابنيه صلّى الله عليه وآله وسلّم، فقال: «أللّهمَّ هؤلاء أهل بيتي»; أي: أذهب عنهم الرجس وطهّرهم تطهيراً. رواه مسلم;3
از سعد بن ابى وقاص نقل شده است كه گفت: وقتى اين آيه ـ كه به آيه مباهله ناميده شده است ـ و ابتداى آن كه (نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَكُمْ) است نازل شد، ]خداوند فرمود[: (فَمَنْ حَاجَّكَ فيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَكُمْ وَنِساءَنا وَنِساءَكُمْ وَأَنْفُسَنا وَأَنْفُسَكُمْ)، پس از آن رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم، على، عليه السلام را فراخواند و به جهت قرابت و برادرى كه ميان آن ها بود او را در جايگاه نفس خويش قرار داد و فاطمه عليها السلام را فراخواند; چرا كه او مخصوص ترين زنان از نزديكانش بود و حسن و حسين عليهما السلام را در جايگاه فرزندانش قرار داد و عرضه داشت: «بارالها، اينان اهل بيت من هستند. هر ناپاكى را از ايشان دور ساز و ايشان را كاملا پاك گردان». اين حديث را مسلم روايت كرده است.


1. تفسير ابن كثير: 1 / 378 ـ 379.
2. ر.ك: البداية والنهاية: 5 / 65; السيرة النبوية (ابن كثير): 4 / 101 ـ 103.
3. مرقاة المفاتيح في شرح مشكاة المصابيح: 17 / 492.

Flag Counter
visitors by country counter
flag counter
دهکده وب - قرية الويب - w3village.com