تحت بخش: امامتامامت

امام باقر : در خبر صحیح میفرمایند
گاهی علم برای ما گسترده میشود و میدانیم و گاهی جلو آن گرفته میشود و نمیدانیم .اصول کافی ج 1 ص 256 2.شیخ مفید : ائمه گاهی. تکرار میکنم گاهی از فی الضمیر بعضی از مردم خبر دارند و این اطلاع از ضمیر شرط امامت نیست .اوائل المقالات ص 38 3. سید مرتضی در شافی ص 188: معاذ الله که بگویم واجب که امام همه علوم را بداند .آری علوم مربوط به زمامداری و احکام شرعیه را باید بداند .پس لازم نیست امام علم غیب داشته باشد 4.شیخ طوسی: ما لازم نمیدانیم امام غیر از احکام شرعیه چیز های دیگر رابداند .تلخیص الشافی جزء 1 ص 252 5.مرحوم مجلسی :امام پس از رسیدن به امامت بسیاری از چیز ها را نمیداند و به تدریج به علمش افزوده میشود .بحار ج 26 ص 21
حال که همه علما شیعه اعتراف کرده اند غیب که امامن غیب نمیدانند چرا شما میگوید امام عالم به ما کان و ما یکون است

بسمه تعالی
السلام علیکم
چرا بدون بسمله و سلام؟
از کلماتی که ذکر شده دو امر استفاده می‌شود: یکی اینکه علم امام ذاتی نیست، و این حق است، و دوّم: اینکه در امامت امام علم به ما کان و ما یکون و ما هو کائنٌ شرط نیست، و این هم حق است، امّا اینکه امام این مقام را که علم به ما کان و ما یکون و ما هو کائن» است دارد در جای خود ثابت شده و حق است.
اما به هر حال کسانیکه جاهلند و اقرار به جهل حتی نسبت به مسائل ابتدائی دین می‌کنند چگونه جایز است جای رسول خدا (صلی الله علیه وآله) بنشینند و ادعای امامت داشته باشند و مردمی آن‌ها را به رهبری بپذیرند؟
9379
آیت الله سید علی حسینی میلانی مدظله