سويد بن غفله

سويد بن غفله
حاكم نيشابورى روايت سويد را از احمد بن حنبل به سندش از شَعْبى از سويد نقل كرده است، ولى ما آن را نزد ديگران نيافتيم. البتّه حاكم آن را صحيح دانسته است، امّا ذهبى در كتاب تلخيص خود مى گويد: اين حديث، حديثى مرسل قوى است.
مرسل بودن آن روشن است، چرا كه سويد، رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله را درك نكرده بود; او هنگامى به مدينه آمد كه مردم دست هايشان را از كار دفن جنازه پيامبر صلّى اللّه عليه وآله تكانده بودند.
شگفتا از حاكم! چگونه آن را صحيح دانسته است!
همچنين شگفتا از ذهبى! چرا كه اين حديث را از احمد بن حنبل از طريق شَعْبى از سويد بن غفله نقل مى كند . . . و درباره آن سكوت مى نمايد(!!)(1).
و شگفتا از ابن حجر و قسطلانى! چگونه بر صحّت سند اين حديث با حاكم موافقت مى كنند، با اين كه تصريح مى نمايند كه سويد، رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله را نديده است!(2) البتّه عينى نيز به همين ترتيب عمل كرده است!(3)


(1) سير اعلام النبلاء: 2 / 124 و 125.
(2) ارشاد السارى: 11 / 517، فتح البارى: 9 / 410.
(3) عمدة القارى: 20 / 212.

خواستگاری ساختگی - خواستگاری علی(ع) از دختر ابوجهل تألیف: (آیت الله سید علی حسینی میلانی (مد ظله))

پرینت گرفته شده از: http://al-milani.com/farsi/library/lib-pg.php?booid=5&mid=14&pgid=169