اشاره اى به عصمت ائمّه

اشاره اى به عصمت ائمّه
پيش تر گذشت كه ائمه عليهم السلام تربيت شده خداوند متعال هستند. علاوه بر آن از خود اين عبارت به دست مى آيد ـ قطع نظر از ديگر ادلّه ـ كه امام بايستى معصوم باشد. چرا بايد امام معصوم باشد؟ چون ضدّ امانت، خيانت است. روشن است امام به عمد در امانت خيانت نمى كند. از نظر سهو و نسيان چطور؟
امام بايد داراى عصمتى باشد كه او را از خطا، نسيان، معصيت، سهو و آن چه منافات دارد، با همه ابعاد و خصوصياتش باز دارد تا خداوند متعال تمام اين هستى را به دست او بسپارد.
بنابراين، چون خداوند متعال ائمّه عليهم السلام را آفريده و آن ها را تربيت كرده، از عصمت آنان آگاهى دارد; چرا كه عصمت از امور خفى است و «لا يعلم بها إلاّ اللّه سبحانه تعالى» و اين يكى از دلايل آن است كه در بحث هاى امامت بيان كرده ايم كه نصب امام به دست خداست و امّت هرگز در نصب او نقشى ندارند.1
پس تا امام عصمت نداشته باشد، اهليّت، لياقت و قدرت حفظ چنين امانتى را نخواهد داشت.


1. گفتنى است كه در مورد عصمت، پژوهش گسترده اى انجام داده ايم كه در شمار سلسله پژوهش هاى اعتقادى چاپ و در دسترس پژوهندگان قرار خواهد گرفت.

با پیشوایان هدایتگر (ج 1) تألیف: (آیت الله سید علی حسینی میلانی (مد ظله))

پرینت گرفته شده از: http://al-milani.com/farsi/library/lib-pg.php?booid=20&mid=111&pgid=927